ကျွန်ေတာ်တို့ ငယ်ငယ်အလယ်တန်းေကျာင်းသားဘ၀က အစ်ကိုြကီးေတွဖတ်သည့် ချယ်ရီမဂ္ဂဇင်းများကို အစ်ကိုြကီးေတွအလစ် ဟိုလှန်၊ ဒီလှန် လှန်ရင်း ဟုိြမည်း ဒီြမည်း ြမည်းစမ်းခဲ့ြကသည်။ ချယ်ရီမဂ္ဂဇင်းမှ တစ်မျက်နှာ အမှာစာများကို ဖတ်ခွင့်ရခဲ့သည်။

ဆရာြမတ်ထန်နှင့် ဆရာေအာင်ြပည်တို့၏ အမှာစာများ........
လှလှပပေလးေတွ ေရးထားြကသည်။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနှင့် ြဖစ်သည်။ ဖတ်ရသမှျမှာလည်း ြမင်သာ၊ ထင်သာ ြမင်သာ ရိှလွန်းလှသည်။ ဖတ်ရင်း ဖတ်ရင်း ေကျနပ်ြကရသည်။ ဖတ်ြပီးရင် ဖတ်ချင်ရင်း ချင်ြခင်း တပ်ခဲ့ြကသည်။ ဒီတုန်းက ဆရာြမတ်ထန်၊ ဆရာေအာင်ြပည့်တို့ကို ြမင်ဖူး၊ ေတွ့ဖူးချင်ခဲ့သည်။ သို့ေသာ် အရွယ်ချင်းေရာ၊ လုပ်ငန်းသဘာ၀ ချင်းေရာ၊ အေနထားချင်းေတွကပါ တြခားစီ ။ မေတွ့ြဖစ်ခဲ့ြက ။ ေတွ့ြကရေအာင်လည်း တစ်ခါမှ မြကိုးစားဖူးခဲ့ ။

ဒီလိုနှင့် နှစ်ေတွ မနည်းြကာခဲ့သည်။ ဆရာေအာင်ြပည့်ကိုင်ေလသည့် ချယ်ရီမဂ္ဂဇင်းေတွနှင့်လည်း ေ၀းခဲ့ရသည်။ ဆရာြပည့် စာများနှင့်လည်း စိမ်းခဲ့ရသည်။ တစ်ခါတစ်ရံသာ ရုပ်ရှင်သရုပ်ေဆာင်အြဖစ် ဆရာြပည့်ကို ြကိုြကား ြကိုြကား ြမင်ခွင့်ရခဲ့သည်။ အဲ့ဒါ စာေရးဆရာေအာင်ြပည့်ဆိုတာေပါ့ဟု လူြကီးေတွ ေြပာမှသာ သိရေတာ့သည်။ မှတ်သားခဲ့ရေတာ့သည်။ ဆရာေအာင်ြပည့်ကား သရုပ်ေဆာင်လည်း ရသူပါတကား ။ သရုပ်ေဆာင်လုပ်ေတာ့လည်း အဟုတ်။ ဥပဓိရုပ်က သူ့ဘက်က ပါလာေသးသည်။ အေြပာ အဆုိကျ ၀ါရင့်သရုပ်ေဆာင်ြကီးေတွနှင့်ပင် သူတင်၊ ကိုယ်တင် သရုပ်ေဆာင်နိုင်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်ြကီးတစ်ဦး ြဖစ်ပါေြကာင်း သေဘာရြကသူ များြကေလသည်။

တစ်ခါတစ်ရံ ကံြကမ္မာဆိုသည်ကလည်း အံ့ဩစရာ။ ဆရာြပည့်နှင့် ရင်းရင်းနှီးနှီးဆံုဖို့ အခွင့်အေရးတစ်ခု ြကံုခဲ့ရသည်။ လွန်ခဲ့သည့် သံုးနှစ်ေကျာ်ခန့်က ြဖစ်သည်။ တိတိကျကျဆိုရေသာ် “ဖတ်စရာဂျာနယ်”မှ ဆရာြပည့် အယ်ဒီတာချုပ်တာ၀န်ြဖင့် ကိုင်ေနြပီး ငါးလ၊ ေြခာက်လေလာက်မှာ ြဖစ်သည်။ ဆရာြပည့်နှင့် သိခဲ့ရသည်။ ဒီလိုနဲ့ ကျွန်ေတာ်နှင့် ဆရာြပည့် ပတ်သက်ခဲ့ြကရတာေတွ ရိှလာသည်။ ရင်းရင်းနှီးနှီးေတွ ြဖစ်လာခဲ့ရသည်။

ကျွန်ေတာ်နှင့် ေတွ့ရသည့် အချိန်မှာေတာ့ ဆရာြပည့်တစ်ေယာက် တကယ့်အားေကာင်းေမာင်းသန်။ လုပ်ချင်တာေတွ လုပ်သင့်တာေတွကို တရစပ် တွန်းတွန်းတိုက်တိုက် လုပ်ေနသည့်အချိန်။ တစ်ေန့ တစ်ေန့ အချိန်ေတွ နည်းလွန်းသည်ဟု ညည်းတွားသံေတွ သူ့ဆီက ြကားြကားေနရတတ်သည်။ သူ့ဂျာနယ်ကို တစ်ပတ်ြပီးတစ်ပတ် တိုးတိုးြပီး ေကာင်းေအာင်၊ ရိုးမသွားေအာင် စီစဉ်၊ ြပင်ဆင်၊ မွမ်းမံ၊ အားြဖည့် ေကာင်းေနသည့်အချိန် ြဖစ်သည်။ ကျွန်ေတာ်တို့ ေကျနပ်ြကရပါ၏။

ကံေကာင်းသည်ဟုလည်း သေဘာရြကတာေတွလည်း ရိှပါ၏။ ဒါတြခားေတာ့မဟုတ်။ ဆရာြပည့်နှင့် နီးနီးနားနားေနရင်း ဆရာြပည့်လုပ်တာ။ ကိုင်တာေတွကို အနီးကပ်အတုခိုး၊ အားကျခဲ့ြကရသည်။ စာေရးဆရာနှင့် အယ်ဒီတာ ဆက်ဆံေရး၊ စာေရးဆရာြကီးေတွ ေနြကထုိင်ြက၊ ေြပာြကသည်များကို ြကိုးစားြပီး ေသွကူးကာ အားကျခဲ့ြကရတာေတွ အများြကီးရိှခဲ့၊ အဖတ်တင်ခဲ့ေလြခင်း တို့ေြကာင့်ပင် ြဖစ်သည်။

သုိ့ေသာ် ဆရာြပည့်ကား ကျွန်ေတာ်တို့နှင့်ဆံုြကရေလေတာ့ သူ့အသက်က(၆၅)နှစ်ထဲမှာ၊ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ေပါင်းများစွာကတည်းက စာေပအလုပ်၊ အနုပညာအလုပ်များချည်းသာ “ေဇာက်”ချ လုပ်ကိုင်ခဲ့ရင်း အချိန်ြပည့် ေပါ့ေပါ့ပါးပါး၊ ခပ်ေပျာ်ေပျာ်သာ ေနခဲ့ဟန်တူသည်။ ခုေတာ့ ငယ်ရွယ်စဉ်၊ အရွယ်ေကာင်းတုန်းက ေပျာ်ခဲ့သမှျ အေပျာ်ေတွက ခုေတာ့ စုပံုြပီး ဒဏ်ြဖစ်လာခဲ့ေချြပီဟု သူ့ဂျာနယ် အယ်ဒီတာအညွှန်းမှာ တစ်ချက် တစ်ချက်တို့ တို့ေရးလာခဲ့သည်။

အဲ့ဒီနှစ် မိုးတွင်းေနာက်ပိုင်းဆွဲေလးမှာ သိသိသာသာမိုးေတွများလာသည်။ အေအးဓါတ်လည်း ခါတိုင်းနှစ် ေတွထက် ရက်ရှည်စိမ့်လာ အေအးပိုလာသည်။ ရာသီဥတု အေြပာင်းအလဲေြကာင့် လူေတာ်ေတာ်များများ နှာေစး၊ ေချာင်းဆိုး၊ အေအးပတ် အြဖစ်များလာြကသည်။ ကျွန်ေတာ်တို့ ကိုယ်တိုင် ေချာင်းတစ်ဟွတ်ဟွတ်နှင့် ြဖစ်လာသည်။ ဆရာြပည့်လည်း စကားတေြပာေြပာနှင့် ေချာင်းတစ်ဟွတ်ဟွတ် အသံြကားရသည်။ အားကျိုးခနွဲနှင့် အလုပ်လုပ်ေကာင်းချိန်ကျမှ ေချာင်းဆိုးများြပီး ပင်ပန်းလွန်းလှသည်ဟုဆိုကာ သူ့စားပွဲေဘးတွင် သက်ေသာင့်သက်သာ ေခွေခွေလးလှဲကာ ေမှးေနရသည့်အခါများကို ေတွ့ြကရ ြပန်ေသးသည်။

တစ်ပတ်၊ နှစ်ပတ်၊ သံုးပတ်ြကာေတာ့ သူသူကိုယ်ကိုယ် ေချာင်းတဟွတ်ဟွတ်သံများ ေပျာက်သွားြက ေသာ်လည်း ဆရာြပည့်မှာေတာ့ အဲဒီကတည်းက စလိုက်သည့်ေ၀ဒနာ၊ တစ်ရက်ြပီးတစ်ရက် သက်သာသည်၊ ေပျာက်သည်မဟုတ်ဘဲ ပို၍ ပို၍သာ ဆိုးလာဟန်ရိှသည်။ အချိန်မှန်မှန် အလုပ်ဆင်းတတ်ေလသည့် ဆရာ ။ ခုေတာ့ပံုမှန် အလုပ်ကို မလာနိုင်ေတာ့။ ဒီတုန်းက ဒလဘက်ကမ်းမှာ ေနသည်။ ကျန်းမာေရးေကာင်းသည့် ရက်များဆို အလုပ်ကို ေရာက်ေရာက်လာတတ်သည်။ သက်ေသာင့် သက်သာြဖင့်ေတာ့ မဟုတ်။ ဒီအခါများ ဆိုလှျင် သူ့အယ်ဒီတာေလးများြဖစ်သည့် ကိုေအာင်ေဇာ်လတ်နှင့် ကိုြဖိုးေ၀လင်းတို့က တဟီးဟီး တဟားဟား နှင့် ဆရာ့ကို အားေပးစကားေတွ ေြပာရင်း အြကိုအပို့ လုပ်ေပးခဲ့ြကရသည်။

၃၇ လမ်းက ဖတ်စရာ ဂျာနယ်တိုက်သည် ပထမထပ်မှာပင် ရိှသည်။ ေလှခါးထစ်အထစ်(၂၀)ေလာက်သာ တက်ရသည်ြဖစ်ေသာ်လည်း ဒီအြမင့်ေလာက်ကိုပင် ပင်ပင်ပန်းပန်း ဆင်းရ၊ တက်ရသည်ကို ေတွ့ြကရေတာ့ ဆရာ့ကို ကိုယ်ချင်းစာလာြကသည်။ အားနာလာြကရသည်။ သနား လာြကရေတာ့သည်။ ဒီေနာက် ဒလဘက်ကမ်းကေန ေဆးခန်းများ၊ ဆရာ၀န်ြကီးများနှင့် နီးနီးနားနားြဖစ်ရေလေအာင် ဒါရိုက်တာ ေမာင်၀ဏ္ဏတို့အိမ်မှာ ခဏ စတည်းချကာ ေနလိုက်ေသးသည်။ ဒီေနာက် ေြမာက်ဒဂံုမှာ။ အဲ့ဒီ ရက်ပိုင်းေတွမှာ ြဖစ်သည်။ ပဲခူးြမို့ေန ဦးေအာင်သန်း(ေမာင်ေစတနာ)က ဖတ်စရာဂျာနယ်တိုက်ကို ေရာက်လာသည်။ ဆရာြပည့်နှင့်ေတွ့ရန်ဟု ဆိုသည်။ ဆရာြပည့်ကိုပင် ဆရာြပည့်ဟု မေခါ်၊ ေအာင်ြပည့်၊ ဦးေအာင်ြပည့်ဟုပင် နှုတ်မကျိုး၊ ခင်ေမာင်ြမင့်......တဲ့ ။

ဒီေတာ့မှ ဆရာြပည့် နာမည်အရင်းက ဦးခင်ေမာင်ြမင့်ဆိုသည်ကို သိလာရြခင်းြဖစ်သည်။ ဆရာ ေမာင်ေစတနာနှင့် ဆရာြပည့်ကား တစ်ြမို့တည်းသား ညီအစ်ကိုလို ေနခဲ့ြကသူေတွ။ တစ်ဦးကို တစ်ဦး အြပန်အလှန် ေလးစားခဲ့ြကသူေတွတဲ့။ ဒီအထဲ ဘာသာြပန်စာေတွေရးတဲ့ စာေရးဆရာ ဗမိုးလည်း ပါေသးသတဲ့။ ြပွန်တန်ဆာသား ၊ ြပွန်တန်ဆာ ေကျာင်းထွက်ေတွတဲ့။ “အစ်ကိုေရ .... ြမင်တဲ့အတိုင်းပဲ သိပ်ေနရတာ မေကာင်းလို့ ဒလဘက်ြပန်မလို့”ဟု စားပွဲေနာက်ြကမ်းြပင်ေပါ်မှာ လှဲေနရာက အြပံုးယဲ့ယဲ့ြဖင့် နှုတ်ဆက်သည်။ ဒါဟာ ဆရာြပည့်နှင့် ဆရာေမာင်ေစတနာတို့ ေနာက်ဆံုး ေတွ့ြက၊ နှုတ်ဆက်ြကြခင်းြဖစ်သည်။

ဒီအချိန်ေတွမှာ ဆရာြပည့်တစ်ေယာက် ကျန်းမာေရးက ည့ံသည်ထက် ည့ံညံ့လာခဲ့သည့် အချိန်ြဖစ်သည်။ ေအာက်ဆီဂျင်ဘူးြကီးကို အနားမှာထားရင်း စကားေြပာေနသည့်အချိန် ြဖစ်သည်။
“ကိုခင်ေမာင်ြမင့် (ဆရာေအာင်ြပည့်)က သူရဲ့ ကနဦး ၀ါသနာက ပန်းချီဗျ။ သူ့ဆရာက ကျွန်ေတာ်တို့ ြပွန်တန်ဆာသားပဲ။ သူတို့ ညီအစ်ကိုေတွအားလံုး အနုပညာ မျိုးရိုး၊ စာေပမိျုးရိုးေတွပဲဗျ။ ကာတွန်းအေနာင်တို့ ဆရာေကာင်းညွန့်တို့၊ ေနာက်မှ ကိုခင်ေမာင်ြမင့်က စကားေြပဘက်ကူး၊ ကဗျာေတွေရး၊ ရသ၀တ္ထုေတွဖွဲ့တာ”
ဆရာေမာင်၀ံသနှင့် ဆရာေအာင်ြပည့်တို့၏ အမှတ်တရကဏ္ဍေလးတစ်ခုတွင် ဆရာေမာင်၀ံသက ဤသို့ ဆိုထားခဲ့ြခင်း ြဖစ်သည်။

ဆရာြပည့် ငယ်ရွယ်စဉ်၊ အရွယ်ေကာင်းခဲ့စဉ်တုန်းက ဆရာေမာင်၀ံသ ေရးခဲ့သည့် စာအုပ်တစ်အုပ်တွင် ဆရာြပည့်က မျက်နှာဖံုးပန်ချီဆွဲကာ ကူညီခဲ့ဖူးသတဲ့။ အဲ့ဒီတုန်းက ေအာင်ြပည့်လက်မှတ်နှင့်မဟုတ်။ ခင်ေမာင်ြမင့် (ြပွန်တန်ဆာ) လက်မှတ်နဲ့ဟု ဆိုသည်။

ဆရာေအာင်ြပည့်သည် ြမန်မာစာ ဂုဏ်ထူးြဖင့် ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရသူတစ်ဦး ြမန်မာစာ သမားပီပီ စကားေြပ အေရးအသားမှာလည်း ရှင်းသည်၊ နုသည်၊ လှသည်။ စာဖတ်သူတိုင်း သူ့၀ါကျ တည်ေဆာက်ပံုကို နားလည်လွယ်သည်။ သူသည် စကားေြပ အေရးအသားသာမက ကဗျာလည်း စပ်သည် ။ စကားေြပ ကဗျာ။ ပန်ချိီလည်း ဆွဲသည်။ ဂီတလည်း ၀ါသနာပါသည်။ ပန်ချီပညာကို ဇာတိ ြပွန်တန်ဆာြမို့မှာ ေနစဉ်ကာလက ဈာပနေခါင်းများတွင် ဦးမည်သူ၊ ဦးမည်၀ါ(အသက်) စသည်ြဖင့် လက်ေရးစာလံုးများကို လိုက်လံ ံေရးဆွဲသည်အထိ ၀ါသနာ ထံုသူတည်း ။

ဆရာြပည့်ကို ပျဉ်းမနားြမို့၊ အဖ ဦးသာေအာင်၊ အမိ ေဒါ်စိုးြမင့်တို့မှ ၁၉၄၁ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂၄ ရက်၊ ြကာသာပေတးေန့တွင် ေမွးဖွားသည်။ ေမွးချင်း ခုနှစ်ေယာက်အနက် စတုတ္ထေြမာက်သား ြဖစ်သည်။ ေညာင်ေလးပင်ြမို့နယ်၊ ြပွန်တန်ဆာအထက်တန်းေကျာင်းမှ ၁၀တန်း ေအာင်ြမင်ခဲ့ြပီး ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ၀ိဇ္ဇာ(ြမန်မာစာ) ဂုဏ်ထူးဘွဲ့ ရခဲ့သည်။ ဘွဲ့ရြပီးေနာက် “ဦးေဆာက်ပန်း”အမည်ြဖင့် ရန်ကုန်ြမို့ လှည်းတန်းတွင် စာအုပ်ဆုိင်ဖွင့်ခဲ့ြပီး စာများ ေရးသားခဲ့သည်။ အထူးသြဖင့် ရှု့မ၀ မဂ္ဂဇင်းတွင် ၀တ္ထုတိုများစွာ ေရးသားခဲ့သည်။ ၀တ္ထုတို၊ လံုးချင်း၀တ္ထုများစွာ ေရးသားခဲ့သည့်အနက် “ြပိုမှာေလလား မိုးရဲ့” ၀တ္ထုသည် အေအာင်ြမင်ဆံုး၊ အထင်ရှားဆံုး ြဖစ်ခဲ့သည်။ ၁၉၆၉ ခုနှစ်တွင် ဆရာအေထာက်ေတာ်လှေအာင် ဦးစီးေသာ သတင်းဂျာနယ်တွင် တွဲဖက် အယ်ဒီတာအြဖစ် လည်းေကာင်း၊ ေနာက်ပိုင်း တာ၀န်ခံ အယ်ဒီတာအြဖစ် လည်းေကာင်း တာ၀န်ယူ ေဆာင်ရွက်သည်။ ၁၉၈၄ ခုနှစ်တွင် ချယ်ရီမဂ္ဂဇင်း၏ တာ၀န်ခံအယ်ဒီတာအြဖစ် ၁၉၉၀ြပည့်နှစ်အထိ ေဆာင်ရွက်ခဲ့ြပီးေနာက် ၀ါနီြပာ မဂ္ဂဇင်း၊ ရာစုဂျာနယ်၊ နှင်းဆီ မဂ္ဂဇင်း၊ ေပါ်ြပူလာဂျာနယ်၊ ဖတ်စရာဂျာနယ်တို့တွင် တာ၀န်ခံ အယ်ဒီတာ၊ အယ်ဒီတာချုပ်အြဖစ် ေဆာင်ရွက်ခဲ့သည်။ စိတ်ပင်လယ် စာတမ်းများ၊ ကံေကာ်ြမိုင်စာတမ်းများ၊ စကားအေြကာင်း စာအေြကာင်း........များ ။ ၁၉၇၄ ခုနှစ်တွင် ဒါရိုက်တာ ေမာင်၀ဏ္ဏရိုက်ကူးေသာ ေြခဖ၀ါးေတာ်နုနု ဇာတ်ကားတွင် သရုပ်ေဆာင်အြဖစ် စတင်၀င်ေရာက်ခဲ့ြပီး ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားေပါင်းများစွာတွင် ပါ၀င်သရုပ်ေဆာင်ခဲ့သည်။ စာေရးဆရာ၊ အယ်ဒီတာ၊ သရုပ်ေဆာင်အြဖစ် ကျင်လည်ြဖတ်သန်း လှုပ်ရှားခဲ့သည့်အြပင် အချိန်ပိုင်း ြမန်မာစာနည်းြပအြဖစ်လည်း တာ၀န်ယူ ေဆာင်ရွက် ခဲ့သည်။

ေနာက်ပိုင်းတွင် ကျွန်ေတာ်တို့နှင့် ဆရာြပည့်ကား များများစားစား မေတွ့ြဖစ်ရေတာ့ပါ။ မေတွ့နိုင်ရေတာ့ပါ။ ဒီေနာက်ပိုင်းကတည်းက ကျန်းမာေရး နလန်ထူ မလာေလသည့် ဆရာြပည့်မှာ ထူထူေထာင်ေထာင် ြဖစ်မလာေတာ့ပါေချ။ တစ်ေန့ တစ်ေန့ ခဲရာ ခဲဆစ် ရံုးခန်းကို ေရာက်လာေလသည့် ဆရာြပည့်မှာ ရံုးခန်းက စားပွဲမှာပင် ေကာင်းေကာင်းမထိုင်နိုင်ေတာ့ေပ။ စားပွဲေဘးတွင် အခင်းေလးခင်းြပီး တစ်ေခွေခွ ြမင်ေနရသည့် အချိန်ေတွက ပုိြပီး များလာေလ့ရိှသည်။ ဆရာ့အသက်ကို ေမးြကည့်ေတာ့ ၆၅နှစ် ရိှြပီတဲ့။

၂၆-၄-၂၀၀၆ ရက်ေန့က ဆရာေအာင်ြပည့်ကား သူချစ်ေသာ စာေပ၊ ဂီတ၊ ပန်းချီ၊ အနုပညာကွင်းြကီးကို ေကျာခိုင်းကာ ဘ၀တစ်ပါးသို့ ေြပာင်းသွား ကွယ်လွန်ေလသည်။ ဆရာ ဗိုလ်ကေလးတင့်ေအာင်၏ စကားနှင့်ေြပာရရင် ေလာကဓံ၏ အထုအေထာင်းကို ခံရရင်းြဖစ် လွန်ခဲ့သည့် နှစ်များစွာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ညှင်းပန်းြပီး ေသေအာင်ြကိုးစားစဉ်က မေသခဲ့။ မေသအတူတူ ဘ၀ကို အေကာင်းဆံုးြဖစ်ေအာင် ြကိုးစားဦးမယ်ဟဲ့ လို့ ြကံုး၀ါးြကိုးစားေနထိုင်ကာမှ ေသမင်းအေခါ်ခံခဲ့ရရှာသည့် ဆရာေအာင်ြပည့် ။

မဂ္ဂဇင်းေတွ၊ ဂျာနယ်ေတွ ထုတ်ရေအာင် လူ့ြပည်ကို တမင်အလည်လာေလသလား မသိပါဟု ေမာင်ခင်မင် (ဓနုြဖူ)ကလည်း ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှာကတည်းက ရင်းနှီးခဲ့ရေလသည့် သူငယ်ချင်း ေအာင်ြပည့်အတွက် နှေြမာတသ စိတ်မေကာင်းစွာြဖင့် ဆိုခဲ့သည်။

“ကိုြပည့်ေရ.... မင်းကေတာ့ အရင်သွားနှင့်သူ၊ ငါတို့က ေနာက်မှ လိုက်ခဲ့မယ်။ မင်းက စီနီယာေပါ့။ ငါတို့က မင်းညီ ြဖစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါမှာလည်း မင်း ဘာလုပ်မယ်ထင်သလဲ၊ မင်း ဂျာနယ်ေတွထုတ်မယ်၊ မဂ္ဂဇင်းေတွထုတ်မယ်။ မင်းထုတ်တဲ့ ဂျာနယ်၊ မဂ္ဂဇင်းေတွမှာ ငါတို့က စာေတွေရးမယ်၊ ေမာင်ေမာင်သိုက်တို့ ေကျာ်ေသာင်းတို့က ပန်းချီ၀င်ဆွဲြကလိမ့်မယ်။ ေနာက်ဘ၀က ေစာင့်သာေနပါ......”လို့ ဆရာေဇာ်ေဇာ်ေအာင်က ဆရာေအာင်ြပည့်ကို ဒီဘ၀တင် အားမရဘဲ ေနာက်ဘ၀အထိပါ အတူေန၊ အတူေပျာ်ရေအာင် အေဖာ်စပ်သည်။

ဆရာြပည့်၊ ဆရာေအာင်ြပည့် ၊ စာေရးဆရာ၊ ကဗျာဆရာ၊ သရုပ်ေဆာင်၊ ဂီတ စွယ်စံုပညာရှင်တစ်ေယာက် ေြကွလွင့်ရတာကို အလွှာစံု၊ အရွယ်စံုက ၀မ်းနည်းပက်လက် နှေြမာြကလို့၊ စိတ်မေကာင်းြဖစ်ေနြကလို့ ။ ကျန်းမာစဉ်၊ ေအာင်ြမင်ခဲ့စဉ်တုန်းကလည်း ဂုဏ်ယူလို့ မဆံုး တြပံုးြပံုးနဲ့ေပါ့။ သူငယ်ချင်းေတွ တစ်အုပ်ြကီးနဲ့ တရုန်းရုန်း ရိှခဲ့သည့် ဆရာေအာင်ြပည့် ။ ဆရာြပည့်လို အနုပညာနှင့် ပတ်သက်ြပီး စွယ်စံုေတာ်ဖို့ဆိုသည်က မလွယ် ။ မလွယ်သည်မှ ေတာ်ေတာ်နှင့် မလွယ်။

ကျွန်ေတာ်တို့ ကျင်လည်ေနရသည့် စာေပေလာကအတွက်လည်း နှေြမာစရာ။ ေနာက်ထပ်ဘယ်သူေတွ လာနိုင်ေသးသလဲ။ ဘယ်ေတာ့ေလာက်မှ လာနိုင်ဦးမှာလဲ။ လာေသာသူကလည်း ဆရာြပည့်လို သေဘာေကာင်းသူ၊ အေပါင်းအသင်းေတွကို ချစ်သူ၊ စာေပေလာကကို နားလည် သံေယာဇဉ်ြကီးသူ၊ ငယ်ရွယ်သူေတွကို ကရုဏာနဲ့ ညှာတာတတ်သူ ြဖစ်လာနိုင်မလား ။
ခုေတာ့ ..... ဆရာြပည့်ေရ ... ။
ကျန်ရစ်သူေတွမှာ အလွမ်းေတွ ကိုယ်စီ တစ်ေပွ့တစ်ပို်က်နဲ့ေပါ့ ။

လင်းဦး (စိတ်ပညာ)


Comments

7 Response to 'ကျွန်ေတာ်သိေသာ ဆရာေအာင်ြပည့်'

  1. pandora
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2008/04/blog-post_01.html?showComment=1207143864661#c3585360829100502009'> April 2, 2008 at 6:44 AM

    ဒီပုိ့စ်ေလးအတွက် ေကျးဇူးပဲ
    ေသေသချာချာဖတ်သွားပါတယ်..။

     

  2. စိုးထက် - Soe Htet !
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2008/04/blog-post_01.html?showComment=1207144134773#c3818472174496775026'> April 2, 2008 at 6:48 AM

    ဆရာအေြကာင်း ေသချာ ေဖါ်ြပေပးထားတာ ေကျးဇူး ... ကျွန်ေတာ်က သူ့စာ နည်းနည်း နဲ့ ရုပ်ရှင်ထဲမှာ ပါတာ ေလးေတွ ေလာက်ပဲ သိတာ :D

     

  3. ြမန်မာြပည်ကိုလွမ်းတယ်
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2008/04/blog-post_01.html?showComment=1207149796284#c786166967807716947'> April 2, 2008 at 8:23 AM

    ကျွန်မေမေမရဲ့ဆရာတစ်ေယာက်မို.
    ဆရာေအာင်ြပည့်အေြကာင်းြကားဖူးေနပါ
    တယ်။အသင်အြပသိပ်ေကာင်းြပီး၊ေပျာ်ေပျာ်
    ေနတတ်တယ်ဆိုတာေလာက်ပဲသိထားတာပါ။
    ခုလိုြပည့်ြပည့်စံုစံုေဖာ်ြပေပးတာေကျးဇူးပါ
    အကို။ကျွန်မတို. တိုင်းြပည်မှာငယ်ငယ်ေလး
    နဲ့ေြကွသွားတဲ့ြကယ်ပွင့်ေတွမနည်းဘူးအကို
    ေရ။ေကာင်းကင်မှာြကယ်တစ်ပွင့်ေြကွသွားရင်
    မသိသာေပမဲ့၊ကျွန်မတို.ဆီမှာေတာ့ ြကယ်ပွင့်
    တစ်ပွင့်ေြကွသွားြပီးရင် နယ်ပယ်စံုမှာ အလင်းေတွေဖျာ့သွားတာသိပ်သိသာတာပဲ
    ေနာ်..အကို။

     

  4. ေတာကကိုရင်
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2008/04/blog-post_01.html?showComment=1207223294404#c6915629608636583666'> April 3, 2008 at 4:48 AM

    ဆရာေအာင်ြပည့်ေြပာခဲ့တဲ့အထဲမှာ..
    ချစ်သူကိုလဲမသာေစ
    မုန်းသူကိုလဲမနာေစ
    သတင်းအမှန်များကိုသာ..
    ေမာင်းနင်းြပန်ြကားပါမည်ဆိုတာ..
    အြကိုက်ဆံုးပဲဗျ......

     

  5. puluque
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2008/04/blog-post_01.html?showComment=1207461946380#c6935834616103432053'> April 5, 2008 at 11:05 PM

    ဖတ်စရာ ဂျာနယ်ကို ကျေတာ်တို့ အိမ်မှာ ဒုတိယ အေစာင်ေလာက်ကတညး် က ဖတ်ြဖစ်ခဲ့ပါတယ်။ကျေတာ်တို့ အြမဲဖတ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျေတာ်ေမေမ ဆို ဗုဒဟူးေနတိုင်း ၀ယ်ဖို့သတိေပးပါတယ်။ ဆရာြပည်ကွယ်လွန်ြပီး ေနာက်တစ်ေစာင်သာ ဖတ်ခဲ့ရတဲ့ ဖတ်စရာဂျာနယ်ကို အြမဲသတိရေနပါတယ်။ ုကျေတာ့ ေမေမဆို ဖတ်စရာ အေဟာင်း ေလးေတွကုိ အိပ်ရာေဘးမှာ အြမဲထားြပီး ဖတ်ေလ့ရီှပါတယ်။ ကျေတာ်က ေတာ့ ဆရာေမာင်၀ံသ ရဲ့ ေ၀ါြမို့က မိ၀ိုင်းေဆာင်းပါေတွကို ြကိုက်ပါတယ်။ ကျေတာ်တို့ တစ်အိမ်လုံးက ဂျာနယ်ေတွက်ုိ တစ်ေယာက်အြကိုက်တစ် မျိုးစိေပမဲ့ ဖတ်စရာ ဂျာနယ်ကို ေတာ့ အားလုံး ြကိုက်ပါတယ်ဒ

     

  6. Phyo Maw
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2008/04/blog-post_01.html?showComment=1238385265282#c20515255284011363'> March 29, 2009 at 8:54 PM

    ကိုလင်းဦးေရ... ကျွန်ေတာ် ဒီပို့စ်ကို လင့်ပါရေစဗျာ။
    ဒီရက်ပိုင်း ဆရာြပည့်ကို သတိတရနဲ့ ငါရန်ကုန်တုန်းက သေဘာကျခဲ့တဲ့ ဖတ်စရာအေြကာင်း ေရးမယ် ေရးမယ် လုပ်ေနတာ ြကာြပီ။
    google မှာ အချက်အလက် စံုေအာင် ြကည့်ေတာ့ မထင်မှတ်ပဲ ကိုလင်းဦးေရးထားတာ ြမင်ရေတာ့ ေကျးဇူးလဲတင်မိ ၀မ်းနည်း ၀မ်းသာ တစ်ခါတည်းြဖစ်ရတယ်။

     

  7. nyimuyar
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2008/04/blog-post_01.html?showComment=1238984889710#c5375686903646751685'> April 5, 2009 at 7:28 PM

    thanks for your post, I really like it

     

Post a Comment