စာေပ၊ ဂီတ၊ ရုပ်ရှင်၊ ပန်းချီစသည့် အနုပညာ နယ်ပယ်မှ အနုပညာသမားများသည် ခံစားစရာ ရိှလှျင် သူများထက် ပိုမို ခံစားတတ်ြပီး၊ ၎င်းတို့၏ ခံစားချက်များကိုလည်း လူအများ နားလည်သေဘာေပါက်ေအာင် မိမိ၏ အတတ် ပညာများြဖင့် ေဖာ်ထုတ်ြပြကသူများပင် ြဖစ်သည်။

နိုဘယ်လ်ဆုရှင် ြပင်သစ်စာေရးဆရာြကီးြဖစ်သူ အဲလ်ဘတ်ကမူးက "အသံမထွက်နိုင်ဘဲ ငံု့၍ခံေနရေသာ ေချာင်ြကိုေချာင်ြကားမှ ဘ၀ဒုက္ခသည်များကုိယ်စား အသံထွက်ေပးရြခင်းသည် စာေရးဆရာတိုင်း၏ အဓိက လုပ်ငန်းပင် ြဖစ်သည်" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ အနုပညာစိတ်ရိှသူများသည် ၎င်းထုတ်လုပ်လိုက်ေသာ အနုပညာပစ္စည်းအေပါ်တွင်လည်း သံေယာဇဉ် ြကီးတတ်ြပီး၊ မိမိဖန်တီးထားေသာ အနုပညာကုိ ြကည်နူးမှု များစွာြဖင့် ပီတိလွှမ်းြခံုေလ့ရိှသည်။

ယခုလက်ရိှ စာေပနယ်တွင် မိမိကုိယ်ကုိ စာေရးဆရာဟု ကင်ပွန်းတပ်ကာ အရပ်တကာလှည့် ေြခြကွမာန်တက် ဖိနပ်ပူ မီးတိုက် ေြခွးအြပိုက်ြပိုက်နှင့် အတင်းအဖျင်း ငယ်ကျိုးငယ်နှာေဖာ်ကာ ဂုဏ်ေဖာ်တတ်သူများလည်း ေတွ့ေနရ၏။ ထိုသို့ပင် ပုဂ္ဂိုလ်ေရးထိခိုက်ကာ ဂျာနယ်အချင်းချင်းေသာ်လည်းေကာင်း၊ မဂ္ဂဇင်းချင်းေသာ် လည်းေကာင်း ပညာမရ၊ ဗဟုသုတမြဖစ်၊ စာေဖာင်များကာ တင်ြက ေရးေနြက၏။

ဂျာနယ်တုိက်နှင့်သိ၍ေသာ်လည်းေကာင်း၊ မဂ္ဂဇင်းအယ်ဒီတာနှင့် ရင်းနှီးေန၍ေသာ်လည်းေကာင်း စာမူများ ပါေနေသာ်လည်း တကယ်တမ်း ဘာမှအကျိုးမေပးနိုင်ေသာ စာမူများြဖစ်ေနတတ်သည်။ ထို့ြပင် စာေပနယ် အတွင်းသို့ ယခုမှ ၀င်ေရာက်လာေသာ သူများမှ စာမူေလးများ၊ ကဗျာေလးများ တုိက်ဆီသို့ လာအပ် လာတင်ြပီဆိုလှျင် "မင်းတို့ ကဗျာေတွ အဆင့်မမီဘူး၊ မင်းတို့စာေတွ အလကား ဘာမှလည်းမဟုတ်ဘူး၊ သင်ယူဦး၊" စသြဖင့် အယ်ဒီတာနှင့် ထိုစာေရးဆရာလူြကီးမင်းများမှ ဆရာြကီးများစတိုင်ြဖင့် အေပါ်စီးမှ ဖိကာဖိကာ ေြပာေလ့ရိှြကသည်ကိုလည်း ေတွ့ေနရြပန်သည်။ လိုအပ်သည်များကုိ ေထာက်ြပေ၀ဖန်ကာ အားေပးမှုြဖင့် လက်တွဲမေခါ်ဘဲ ကန်ချေနြကသည်။ အချို့ေသာ အယ်ဒီတာများကလည်း လက်ဖက်ရည် ေလးတုိက်၊ ေဆးလိပ်ေလးနှုိက်ကာေပးမှ စကားေြပာလက်ခံချင်ြကသည်။

ဆိုလိုခဲ့သည်မှာ ပညာရမှ စာေကာင်း၊ စာေရးဆရာဟု မေြပာပါ။ ထိုသို့ အထင်မေရာက်ေစချင်ပါ။ ရသ၊သုတ စသြဖင့် ေထာင့်မျိုးစံုမှ ရသမျိုးစံု ရိှြကပါသည်။ မိမိခံစားချက်ေသာ်လည်းေကာင်း၊ အြခား ြပည်သူများ၏ ခံစားချက်ကိုေသာ်လည်းေကာင်း ထင်ဟပ်ကာ တင်ြပြခင်းကိုသာ အားေပးပါသည်။ ထိုသို့မှ စာေရးဆရာ ေကာင်းတစ်ေယာက် ပီသပါမည်။

အယ်ဒီတာမင်းများခင်ဗျားမှာလည်း အရည်အချင်းရိှ၍ မဟုတ်ပဲ ေတာ်ေတာ်များများမှာ ထုတ်ေ၀သူများ ြဖစ်ြပီး မိမိကိုယ်တိုင်ပင် အယ်ဒီတာြပန်လုပ်ေနသူများ ြဖစ်ေနတတ်ြကသည်။

နာမည်ြကီးစာေရးဆရာတုိင်းလည်း စာေရးဆရာေကာင်း မပီသသည်များလည်း ရိှြကပါသည်။ အမှားများလည်း ရိှကာ အချိန်မီ ြပင်ဆင်ကာ တည့်မတ်သွားသည်များလည်း ရိှပါသည်။ တစ်ခါက နာမည်ြကီးစာေရးဆရာ တစ်ေယာက်သည် ဟာသမဂ္ဂဇင်းတစ်ေစာင်တွင် အရက်အေြကာင်းချည်းပဲ ေရးြပကာ အြခား စာေရးဆရာများသည်လည်း ထုိစာေရးဆရာ၏ ေရာင်းရင်းများြဖစ်၍ အချင်းချင်း ေနာက်ကာ ေြပာင်ကာ စာမူများ ထွက်လာေပါ်လာ၍ စာဖတ်ပရိတ်သတ်များမှ လူငယ်များ လမ်းမှားေရာက်နိုင်ေြကာင်း စာများပို့ကာ ကန့်ကွက်သည်အထိ ေြပာဆို တိုင်ြကားခဲ့ရဖူးသည်။ ေနာက်ဆံုး အယ်ဒီတာမှ စာဖတ်ပရိတ်သတ်များအား ေတာင်းပန်ကာ ထိုကဲ့သို့ စာမူများကို ပယ်ဖျက်ခဲ့သည်။

ဆရာ တက္ကသိုလ်စိန်တင် ေရးသားေသာ ဦးသန့်အေြကာင်းစာအုပ်တွင် ဦးသန့်၏ ၀တ္ထုေရးလိုသူ လူငယ် တစ်ဦးနှင့် ေတွ့ဆံုေမးြမန်းခန်း ဖတ်မိသည်ကို မှတ်မိပါေသးသည်။
" ကဲ ...မင်း ဘာလုပ်မယ် စိတ်ကူးသလဲ "
" ကျွန်ေတာ် စာေရးချင်တယ်၊ ၀တ္ထုေတွ ေရးမယ် "
" မင်း ပိုက်ဆံ များများရချင်လို့လား......"
" အို... မဟုတ်ပါဘူး...။ ကျွန်ေတာ် စာေရးချင်လို့ပါ "
" မင်း ဘာသာေရးမှာ စိတ်၀င်စားရဲ့လား "
" ဟင့်အင်း... မ၀င်စားပါဘူး။ ကျွန်ေတာ် ၀တ္ထုပဲ စိ်တ်၀င်စားတယ်၊ စာေရးချင်တယ် "
" ေရွးေကာက်ပွဲတို့၊ ဒိစတိတ်ေကာင်စီတို့ကိုေကာ စိတ်၀င်စားရဲ့လား"
" ဟာဗျာ....စာပဲေရးချင်ပါတယ်ဆိုမှ ၊ ဒီနိုင်ငံေရးေတွ ကျွန်ေတာ် ဘယ်စိတ်၀င်စားမလဲ..."
" ဒါြဖင့် ဘာလုပ်မလဲ။ နိုင်ငံေရးကို စိတ်မ၀င်စားရင် ြမန်မာလူမျိုးေတွ တိုးတက်ေရးအတွက် တြခားနည်းလမ်းနဲ့ ေဆာင်ရွက်လိုစိတ် ရိှလို့လား...."
" ဒါေတွ ကျွန်ေတာ် နားမလည်ပါဘူး၊ ကျွန်ေတာ်၀တ္ထုေရးချင်တယ်၊ စာေပ ေရးသားချင်တာပဲရိှတယ် "
" မင်း လူမှုေရးလုပ်ငန်းေတွ တိုးတက်ဖို့ကုိေကာ စိတ်ဆန္ဒ မရိှဘူးလား"
" ဟင့်အင်း "
" ေချာေချာလှလှ မိန်းကေလးေတွကုိ မင်းြမင်တဲ့အခါ သူတို့ကို ချစ်ခင်ပိုးပန်းချင်စိတ်များ မြဖစ်ေပါ်ဘူးလား"
" သူတို့ ဘယ်ေလာက်လှလှ ... ကျွန်ေတာ် လှည့်ေတာင်မြကည့်ပါဘူး၊ ကျွန်ေတာ်စာပဲ ေရးေနချင်တာ..."
" မင်း ေကျာင်းဆရာတို့ ြမို့အုပ်တို့ လုပ်ြပီးေတာ့ ကေလးေတွ... မိတ်ေဆွ အေပါင်းအသင်းေတွနဲ့ ေပျာ်ေပျာ်ပါးပါး မေနချင်ဘူးလား..."
" ဟာဗျာ ... ခင်ဗျားကို ေြပာြပီးြပီ မဟုတ်လား... ကျွန်ေတာ့်ဆန္ဒက ၀တ္ထုေရးေနချင်တာပါလို့...."
" ဟာ...ဒါြဖင့်ရင် မင်းက ဘာေတွေရးမှာလဲ၊ မင်းထားရိှတဲ့ဆန္ဒက စာေပေရးသားြခင်းတစ်ခုထဲ။ မင်း၀တ္ထုထဲမှာ ထည့်ေရးမှာက မင်း လံုး၀ စိတ်မ၀င်စားဘူးဆိုတဲ့ ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသားေတွရဲ့ လှုပ်ရှားသွားလာမှုေတွ မဟုတ်လား။ လူေတွရဲ့ ေအာင်ြမင်မှု၊ ဆန္ဒ၊ ဆံုးရံှုးရမှု၊ ေသာက၊ ေမတ္တာ စသည်ေတွ မပါဘဲ ေယာကျ်ား၊ မိန်းမ အေြကာင်း မထည့်ဘဲ ဘယ်လိုလုပ်ြပီး မင် ၀တ္ထုေရးမှာလဲ...."

ယေန့ေခတ် စာေရးဆရာများသည် ထိုကဲ့သို့ နားမလည်ဘဲ ေရးချင်ေနသူေတွ အများြကီးပင် ြဖစ်ေနသည်။ ေရးေနြကသူေတွ အများြကီး ေတွ့ြမင်ေနရသည်။ ထို့ထက် ထိုနားမလည်ေသာသူများကို လက်တွဲမေခါ်ယူဘဲ ပိုေချာက်ကျကာ နွံနစ် သထက် နစ်ေအာင် ပို့ေနသူများကို ေမးချင်ပါသည်။

" မည်သို့ေသာ သူမျိုးကုိ စာေရး ေကာင်းသည်၊ စာေရးဆရာဟု သတ်မှတ်ေနပါသနည်း "
Rapper ေတွလို၊ အြကည်ေတာ်ေြပာေသာ ငါးစိမ်းသည်များ အချင်းချင်း ရန်ြဖစ်သလို လက်ညိုးထိုးကာ ေမးလိုက်ချင်ေသးသည် ။

" ဒါလားဟဲ့ စာေရးဆရာ" ဟူ၍ပင်..............။

လင်းဦး(စိတ်ပညာ)
(၂၈-၁-၂၀၁၀ ည ၁၀း၃၀တွင် ေရးသားသည်။)


Comments

10 Response to 'ဒါလားဟဲ့ စာေရးဆရာ'

  1. မိုးခါး
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2010/01/blog-post.html?showComment=1264726378941#c1623956670590076994'> January 28, 2010 at 4:52 PM

    ဘယ်အရာြဖစ်ြဖစ် ေပါေပါေလာေလာဆို တန်ဖိုးက မရှိဘူး
    ပိုက်ဆံနဲ့ချည်း တန်ဖိုးြဖတ်ေနြပန်ေတာ့လည်း ပစ္စည်းရဲ့ တန်ဖိုးရင်းကို မသိနုိင်ြကေတာ့ဘူး ...

     

  2. ြမတ်မွန်
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2010/01/blog-post.html?showComment=1264742258827#c8668770046949880349'> January 28, 2010 at 9:17 PM

    ဟုတ်ကဲ့ မှတ်သားသွားပါတယ် အကို..
    စာေရးဆရာေကာင်းတစ်ေယာက် ြဖစ်ဖို့ ေတာ်ေတာ်ေလးကို ြကိုးစားရမယ်ဆိုတာ နားလည်ပါတယ်။။ကိုယ့်ကိုလဲ ဝါသနာအရေရးတဲ့ လူလို့ သတ်မှတ်ဆဲပါ အကိုေရ..။
    စာေရးေကာင်းဖို့ ေန့တိုင်း စာတိုများများေရးရမယ်ဆိုတာေြကာင့် ေရးေနြခင်းပါ။ ဝါသနာပါလို့လို့ပဲ ဆိုရမှာပါ။
    ကိုယ်အားသန်ရာ၊ ကိုပိုင်တာေရးရင်း ြကိုးစားဆဲလို့ ေြပာပါရေစ။
    ကိုယ်ေရးတဲ့စာက ပညာမရေပမယ့် ရသတစ်ခုခုေလာက် ခံစားရမယ်ဆိုရင် အားရှိေနပါတယ် အကိုေရ..
    အကိုစာေလး ေကာင်းမွန်ပါတယ်။
    တင်ြပေပးတာ ေကျးဇူးတင်ပါတယ်။

     

  3. mm thinker
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2010/01/blog-post.html?showComment=1264756048385#c8157947905227770807'> January 29, 2010 at 1:07 AM

    အင်း
    လက်သင့်ရာ စားေတာ်ေခါ်ေနြကတာ ြကာပါြပီ

     

  4. netizen
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2010/01/blog-post.html?showComment=1264763195018#c811522294769870228'> January 29, 2010 at 3:06 AM

    မှတ်သားထိုက်ပါေပတယ်.. ကိုလင်းဦရယ်...

     

  5. ေနွဆူးလကင်္ာ
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2010/01/blog-post.html?showComment=1264766122389#c4235588324515413543'> January 29, 2010 at 3:55 AM

    စာေရးဆရာ ဆိုတာ အဲဒါေတွ နားလည်မှလား၊ မှတ်ပါ၏။

     

  6. ဒူကဘာ
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2010/01/blog-post.html?showComment=1264863908954#c1172960163217839996'> January 30, 2010 at 7:05 AM

    အင်း ! ဒီအစွဲေတွက တို့ေြပမှာ ရှိတုန်း၊ ြဖစ်ေန တုန်းပဲကိုး၊ ြမန်မာ စာေပနယ်မှာ ရှိေသးတယ် ကိုလင်းဦးရ ... ဂိုဏ်းဂဏ ေတွေလ။ ေရးပါဦးဗျ ခင်ဗျားတို့ ေရးမှ ကျုပ်တို့လဲ သိရတာ။ ေကျးဂျူးကဘာ ပါ။

     

  7. Nyo Gyi
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2010/01/blog-post.html?showComment=1264948851628#c340252773221792846'> January 31, 2010 at 6:40 AM

    ဖတ်ရတာေကာင်းပါ၏။ ယေန့ေခတ်စာေရးဆရာအများစု (အထူးသြဖင့် ကဗျာဆရာများ)မှာ စာေပသီးသန့်ေရးသားြခင်းြဖင့် ပိုက်ဆံရှာရန် မလွယ်ကူေတာ့ပါ။
    နဂိုက ပိုက်ဆံရှိသူများအဖို့ ကိုယ်၀ါသနာပါရာ စာေပေရးသားြခင်းအမှုကို ေအးေအးေဆးေဆး ြပုနိုင်ေသာ်လည်း နဂိုကမှ ဆင်းရဲသည့် စာေပေရးသားသူများမှာ ပိုက်ဆံေငွေြကး မြဖစ်စေလာက်မှျသာ ရရှိသည့် စာေပေရးသားြခင်းအလုပ်ကို ေကာင်းစွာ မလုပ်နိုင်ြကေတာ့ေပ။ အူမကို ေတာင့်ထားလှျင် အူမသာလှျင် ေပါက်သွားေပလိမ့်မည်။
    မိသားစုစား၀တ်ေနေရးနှင့် ြကံုလာေသာအခါ သူေတာင်းစားသာသာ ဘ၀ ေရာက်သွားရသည့် စာေရးဆရာ၊ ကဗျာဆရာများကို ြကည့်၍ သနားစိတ်၀င်မိေတာ့သည်။
    အူမ မေတာင့်နိုင်ရှာေသာ စာေပေလာကသားများအဖို့ နည်းလမ်းနှစ်ခုသာ ရှိေတာ့သည်။ ၁။ သူေတာင်းစားဘ၀
    ၂။ လူလိမ်ဘ၀

     

  8. အရှင်၀ရသာမိ
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2010/01/blog-post.html?showComment=1264952723884#c7038027675327834276'> January 31, 2010 at 7:45 AM

    တကယ်ကုိ မှတ်သားစရာပုိ့စ်တခုကုိ ဖတ်လုိက်ရတာ
    တန်ဖုိးရှိပါတယ်
    ((("အသံမထွက်နိုင်ဘဲ ငံု့၍ခံေနရေသာ ေချာင်ြကိုေချာင်ြကားမှ ဘ၀ဒုက္ခသည်များကုိယ်စား အသံထွက်ေပးရြခင်းသည် စာေရးဆရာတိုင်း၏ အဓိက လုပ်ငန်းပင် ြဖစ်သည်" ဟု ဆိုခဲ့သည်။)))

    တကယ်ကုိ မှတ်သားစရာေလးပါ
    ေကျးဇူးတင်ပါတယ်

     

  9. ~ဏီလင်းညို~
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2010/01/blog-post.html?showComment=1264992503912#c1290472916991368987'> January 31, 2010 at 6:48 PM

    ကိုလင်းဦးေရ...
    ဟုတ်တယ်ေနာ်...။
    အသစ်ေရးသူေတွကို ေသချာလက်တွဲေခါ်ယူေပးမယ့် သူေတွ...၊ မဂ္ဂဇင်း၊ ဂျာနယ်ေတွ...ဒီဘက်ေခတ်မှာသိပ်မရှိေတာ့ဘူးေနာ်...။ ဒီစာေလးကိုဖတ်ရင်း... ၀ါသနာအရစာေရးေနတဲ့သူေတွအားလံုးကို..ကိုယ်ချင်းစာမိတယ်....။
    အားေပးေနပါတယ်...ကိုလင်းဦး...
    ခင်မင်တဲ့
    ဏီလင်းညို

     

  10. ေချာ (အစိမ်းေရာင်လွင်ြပင်)
    http://linoo-ayar.blogspot.com/2010/01/blog-post.html?showComment=1265914790508#c399027728960603139'> February 11, 2010 at 10:59 AM

    ြမန်မာြပည်ရဲ့ လက်ရှိ စာေပအသိုင်းအ၀ိုင်းအေြကာင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းေဖာ်ြပထားတာ အလွန်ေကာင်းပါတယ်..
    အားလံုးဘဲ ဆင်ြခင်သင့်ပါတယ်.. ေစတနာနဲ့ ေရးသားထားတဲ့အတွက် ဖတ်ခွင့်ရတာ ေကျးဇူးပါရှင်...

     

Post a Comment